ميزان خوابي كه هر فرد نياز دارد به عوامل بسياري بستگي دارد خصوصاً سن؛
نوزادان: درشبانه روز حداقل 16 ساعت بايد بخوابند.
كودكان (پيش از دبستان):حداقل 11 ساعت خواب در شب نياز دارند.
بچه ها(14-7سال):حداقل 10 ساعت خواب در شب نياز دارند
نوجوانان:9 ساعت خواب در شب نياز دارند.
بالغين:7 تا 8 ساعت خواب برايشان كافي است.
بنظر بعضي از افراد خواب حدود 5 ساعت در شب كافي مي باشد. ولي مطالعه اخيري كه برروي اين افراد انجام شده اين تصور را زير سوال برده است.
محققين به اين نتيجه رسيده اند افرادي كه داراي ميزان خواب كمتري در بسياري از شبها هستند نسبت به افراديكه ميزان خواب آنها در اكثر شبها نزديك به 7 ساعت مي باشد وظايف كاري خود را به درستي انجام نمي دهند.
علاوه بر اين محققين به نتايجي در اين مورد رسيده اند طول عمر بزرگسالاني كه در شبها حدود 7 ساعت مي خوابند بيشتر است بنابراين هر چقدر سن فرد بالا مي رود الگوهاي خواب درفرد تغيير مي كند .
خواب در بزرگسالاني كه سن بالايي دارند سبكتربوده و ميزان از خواب پريدن آنها در شب بيشتر از افراد جوانتر است اما به طور كلي مدارك معتبري وجود ندارد كه افراد مسن نياز به خواب كمتري از افراد جوانتر دارند.
در هر سني خواب كافي به سيستم ايمني و سيستم عصبي براي انجام كار مناسب كمك مي كند.ولي خواب كم مي تواند باعث خواب آلودگي و عدم تمركز شود.
فقدان خواب همچنين به حافظه و كارائي بدن زيان مي رساند.
بنابراين چند ساعت خواب براي شما كافي است؟
بهتر است خواب بين 7 تا 8 ساعت را براي خود در نظر بگيريد.
اگر احساس خواب آلودگي در طول روز مي كنيد(حتي هنگاميكه در حالت فعاليت هستيد)در واقع به ميزان كافي نخوابيده ايد.
بايد در نظر داشت كه كيفيت خواب هم اهميت بسياري دارد؛
اگر در هنگام خواب در شب زياد بيدار مي شويد يا به طور كلي بيدار مي شويد و ديگر خوابتان نمي آيد در واقع به كيفيت مناسب خواب خود دست نيافته ايد (يعني يا جايي كه در آن مي خوابيد يا دماي آن يا تشكي كه در آن مي خوابيد مناسب نيست).
اگر شما تجربه خواب آلودگي در طول روز را داريد حتي زمانيكه كيفيت و ميزان خواب خود را در شب تكميل كرده ايد بايد با پزشك خود صحبت كنيد در واقع پزشك توانايي اين را دارد تمام موارد استثنا را تشخيص دهد و به شما كمك كندكه خواب شبانه بهتري داشته باشيد.
منبع: www.mayoclinic.com
طبق يك سري پژوهش كه از جانب گروه فيزيولوژي آناتومي و ژنتيك دانشگاه آكسفورد
صورت گرفته است اين نتيجه حاصل شده كه ممكن است بتوان با تزريق سلول هاي بنيادي به
قلب آسيب ديده در حملات قلبي سلولهاي منطقه آسيب ديده را جايگزين و در نتيجه قسمت
آسيب ديده را ترميم كرد.
گروه تحقيقاتي پروفسور كارن كلارك كه برروي متابوليسم قلب و تغييرات قلب و ساير اعضاي بدن در هنگام نارسايي قلبي تحقيق مي كنند.در طي يكي از پروژه هاي خود به دنبال كشف اين هستند كه آيا ممكن است براي توليد ماهيچه هاي قلب و رگ هاي خوني جديد پس از حمله قلبي از سلولهاي بنيادي انسان بالغ استفاده كرد؟
به طور كلي سلولهاي بنيادي توانايي اين را دارند كه به هر نوع سلول در بدن تبديل شوند و منبع سلولهاي بنيادي جنين انسان مي باشد اما جديداً دانشمندان اثبات كرده اند كه در انسانهاي بالغ هم سلول بنيادي وجود دارد. قلب هم داراي جمعيتي از اين سلولها مي باشد كه به صورت روزانه جايگزين سلولهاي از بين رفته مي شود اما مقدار اين سلولها بسيار كمتر از آن چيزي است كه بتواند بعد از يك حمله قلبي جايگزين تمامي سلولها مناطق آسيب ديده قلب شوند.
گروه تحقيقاتي پروفسور كلارك توانستند كه اين سلولهاي بنيادي را از قلب انسان بالغ جداسازي و خالص كند ، توسط كشت سلولي تعداد آنها را افزايش دهند و سپس آنها را به يك قلب كه توسط حمله قلبي صدمه ديده تزريق نمايد.
پروفسور كلارك مي گويد: ما سلول بنيادي را به قلب صدمه ديده تزريق كرديم و با استفاده از تكنيك رزونانس مغناطيسي در تصويربرداري بر عملكرد رشد اين سلولها نظارت داشتيم تحقيق هنوز در مراحل ابتدايي قرار دارد و هنوز نكات زيادي براي يادگيري در مورد بهترين راه استخراج سلولها و تزريق سلولهاي بنيادي به قلب بيماران وجود دارد اما پروفسور كلارك خوش بين است و مي گويد كه زماني كه ما بتوانيم سود بالقوه درماني را به حداكثر و عوارض احتمالي را به حداقل ميزان خود برسانيم اين نوع درمان سلولي مي تواند جايگزين درمان طولاني مدت و حتي جراحي قلب شود.
منبع:www.ox.ac.uk
فعاليت بدني مرتب به اصلاح وضعيت سلامتي و تناسب كمك نموده ريسك بسياري از بيماريهاي مزمن را كاهش مي دهد. اما اين فعاليت بدني به چه ميزان و چگونه باشد؟ مركز كنترل و پيشگيري بيماريها (CDC) بر اساس راهنماي فعاليت فيزيكي آمريكا به اين سوال براي سنين مختلف جواب داده است:
الف) بچه ها (17-6 سال)
بچه ها و نوجوانان بايد روزانه يكساعت (60دقيقه) يا بيشتر فعاليت بدني داشته باشند اطمينان حاصل كنيد كه بچه شما 3 نوع فعاليت بدني را انجام مي دهد:
1)فعاليت هوازي متوسط (مانند پياده روي تند) و يا شديد (مانند دويدن) فعاليت هوازي شديد بايد حداقل هفته اي 3 روز باشد.
2)فعاليت افزايش قدرت عضلاني مانند ژيميناستيك و دراز نشست 3)فعاليت افزايش قدرت استخواني مانند طناب زدن
ب) بالغين (64-18 سال)
بالغين به يكي از رژيم هاي ! ورزشي زير نياز دارند:
1) (150دقيقه) ورزش هوازي متوسط در هفته + فعاليت هاي افزايش قدرت عضلاني 2 روز يا بيشتر در هفته (بطوريكه همه عضلات عمده درگير شوند)
2) (75 دقيقه) ورزش هوازي شديد در هفته + فعاليت هاي افزايش قدرت عضلاني 2 روز يا بيشتر در هفته
3) مخلوط متعادلي از ورزش هوازي متوسط و يا شديد + فعاليت افزايش قدرت عضلاني 2 روز يا بيشتر در هفته بهتر است فعاليت هوازي متوسط يا شديد در طول هفته پخش شود و هر بار فعاليت لااقل 10 دقيقه باشد.
ج) افراد مسن
در افراد مسن فعاليت بدني يكي از مهمترين مسائل جهت حفظ سلامتي است اگر بيماري محدود كننده اي نداشته باشيد رژيم ورزشي شما عبارتست از:
1) (150دقيقه) ورزش هوازي متوسط در هفته + فعاليت هاي افزايش قدرت عضلاني 2 روز يا بيشتر در هفته 2) (75 دقيقه) ورزش هوازي شديد در هفته + فعاليت هاي افزايش قدرت عضلاني 2 روز يا بيشتر در هفته 3) مخلوط متعادلي از ورزش هوازي متوسط و يا شديد + فعاليت افزايش قدرت عضلاني 2 روز يا بيشتر در هفته
منبع : CDC
اصولا آلرژي به گرده گياهان ، غبار و پوست بدن حيوانات در سيستم تنفسي فوقاني رينيتيت آلرژي ناميده مي شود نام ديگر اين بيماري تب يونجه نيز مي باشد و علائم معمولي آن آبريزش آبكي بيني و خارش چشم و بيني مي باشد.
اين آلرژي ها زياد خطرناك نيستند اما البته بعضي از آلرژي ها مي توانند كشنده باشند.
به هر حال آلرژي بيماري مزمن و آزاردهنده اي است ممكن است افراد براي درمان خود به پزشك مراجعه نكنند اما بيشتر پدر و مادرها براي درمان فرزندان كوچك خود به پزشك مراجعه مي كنند افراد مراجعه كننده اغلب تمام جوانب را براي پرسيدن از پزشك در هنگام مراجعه در نظر نمي گيرند در زير تعدادي از سوالات كه پدر و مادر حتما بايد از پزشك بپرسند آماده شده اين سوالات ممكن است بسيار ساده به نظر بيايند اما در بعضي از موارد بسيار حياتي مي باشند:
فرزند من به چه چيزهايي آلرژي دارد؟ علائم اين آلرژي بيشتر خارجي است يا در داخل بدن نمايان مي شود؟
در چه موقع از سال آلرژي فرزند من به بالاتر از حد مي رسد؟
آيا كودك من احتياج به تست هاي آلرژي دارد؟
چه تغييراتي را بايد در اطراف خانه بدهم؟
آيا كودك من مي تواند حيوان خانگي داشته باشد؟ اين حيوان بايد داخل خانهخ باشد يا خارج از آن؟ و آيا مي تواند حيوان را در اتاق خود نگاه دارد؟
آيا در خانه مي توان سيگار كشيد: اگر بچه در خانه نباشد سيگار كشيدن ايراد دارد؟
آيا زماني كه فرزند من در خانه است مي توانم گردگيري كرده يا جاروبرقي بكشم؟
آيا استفاده از فرش در خانه ايراد دارد؟ مبلمان بايد از چه جنسي باشد؟
آيا بايد براي بالش و ملحفه كودك پوشش خاصي در نظر بگيريم؟
آيا مي توانيم از چوب براي آتش زدن در تفريحات يا در شومينه خانه استفاده كنم؟
آيا كودك من بايد بلافاصله از داروهاي ضد آلرژي استفاده كند؟
چه داروهايي را بايد مصرف كند؟
كدام دارو براي كودك من مضر مي باشد؟
عوارض جانبي اين داروها چيست؟ در صورت مشاهده كدام عوارض بايد پزشك را مطلع نماييم؟
آيا استفاده از بخور براي كودك من راهي مناسب است؟
آيا استفاده از داروهاي استنشاقي براي كودك من در دراز مدت مضر نيست؟
آيا كودك من دچار خس خس سينه يا آسم شده است؟
آيا مدرسه كودك من بايد از آلرژي كودك خبر داشته باشد؟
چه زمانهايي بايد جلوي خروج فرزندم را از خانه بگيرم؟
زماني كه فرزندم دارد دچار آلرژي مي شود چه اقدامات مقدماتي بايد انجام دهم؟
مسلما پرسيدن اين همه سوال خارج از حوصله بيمار و پزشك مي باشد اما شما مي توانيد با توجه به در نظر گرفتن شرايط زندگي يكسري از اين سوالات را از پزشك كودك خود به عمل آوريد.
منبع:medline plus
در 25 ژوئيه 1978 تحت نظر دو دانشمند ، يكي فيزيولوژيست به نام Robert G. Edwards و ديگري متخصص زنان به نام Patrick Steptoe ، اولين "نوزادآزمايشگاهي" جهان به دنيا آمد. او را Louise Brown نام نهادند. Louise ، سي و دو ساله و خود اكنون مادر است.
لوئيز نوزاد و والدينش
دكترSteptoe ، دكتر Edwards
از آن زمان تا كنون حدود چهار ميليون نوزاد با روش هاي لقاح آزمايشگاهي به دنيا آمده اند. امسال ، 32 سال پس از اين موفقيت ، جايزه نوبل پزشكي به دكتر Edwards داده شد، در حالي كه، در 85 سالگي، از مشكلاتي در سلامتي و حافظه رنج مي برد و همكارش در اين كار، يعني دكتر Steptoe در سال 1988 دار فاني را وداع گفته است. دير هنگام بودن اين جايزه جاي تاسف دارد. اصولا بسياري از زمينه هاي پژوهشي ، بخصوص در موضوعات مربوط به توليد مثل ، هميشه بسيارجدل برانگيز بوده است. هرچند امروزه IVF كاملا نزد اكثر جوامع پذيرفته شده است ، اما از ابتدا اين گونه نبود و دكتر Edwards بايد بر موانع بسيار فرهنگي هم غلبه مي نمود. در سال 1971، Medical Research council در انگلستان از تاييد پژوهشهاي اين دو محقق خودداري نمود و از دادن بودجه لازم براي اين تحقيقات سر باز زد و آنها مجبور شدند دست به دامان بخش خصوصي براي تامين بودجه شوند. هر دو نفر با انتقادات فراوان رو به رو بوده اند و كار آنها توسط بسياري از همكارانشان ، نسنجيده و خطر ناك ، با نتايج غير قابل پيش بيني و با افزايش احتمال نوزادان غير عادي يا معلول تلقي مي شده است. گروهي نيز ، كه كليساي كاتوليك رم در آن دسته بود ، اصولا اين كار را دخالت نا به جايي در امور خلقت محسوب مي كردند. حتي بعد از تولد اولين نوزاد نيز ، حدود دو سال و نيم طول كشيد تا دو لت انگلستان قانع شد كه از پروژه آن ها حمايت كنند.به هر حال امروز پس از سال ها تلاش ، ميليون ها خانواده از داشتن فرزند لذت مي برند و IVF روزنه اميدي در دل هزاران زوج نابارور ايجاد كرده است.
دكترEdwards
تلاش هاي Edwards ، علاوه بر ناباروري ، در زمينه هايي مثل تشخيص هاي ژنتيك پيش از تولد يا استفاده از سلول هاي بنيادي نيز، راههاي بسياري را هموار كرده است.
لوئيز و فرزندش
اخيرا خبر رسوايي مهمي راجع به يكي از تحقيقات پزشكي كه سال ها پيش با بودجه دولت امريكا انجام شد در رسانه هاي مختلف بر ملا شده است. اين ماجرا توسط خانم Susan Reverby ، يك مورخ پزشكي در Wellesley College فاش شده است.. ماجرا از اين قرار است كه در سال هاي 1948-1946 محققين وزارت بهداشت امريكا در گواتمالا پژوهشي را شروع كردند تا مشخص كنند آيا پني سنلين ،كه در آن زمان داروي جديدي بود و در درمان سيفيليس هم موفق نشان داده بود ، قادر به جلوگيري از سيفيليس هم هست يا نه. به اين منظور تعداد696 نفر از بين زندانيان و بيماران آسايشگاه رواني به عنوان سوژه انتخاب شدند. محققين بدون اطلاع به آنها ، اين افراد را آلوده به ميكروب سبفبليس نمودند تا اثر پني سيلين را بررسي كنند. نتايج تحقيق مبهم بود و تا چند دهه منتشر نشد. بيماراني كه تعمدا مبتلا شده بودند تحت درمان قرار گرفتند ولي معلوم نيست چند نفر بهبود يافتند. البته ظاهرا امريكايي ها از مقامات گواتمالا كسب اجازه كرده بودند ! سرپرستي گروه را دكتر John C. Cutler به عهده داشت كه يكي از پزشكان U.S Public Health Service بود و اكنون ديگر در قيد حيات نيست.
انتشار اين خبر موجب شد كه وزراي خارجه و بهداشت امريكا به طور رسمي واقعه را محكوم كنند و از مردم گواتمالا عذر خواهي نمايند.Obama رئيس جمهور امريكا هم در تماس تلفني با همتاي گواتمالايي عذر خواهي كرده است. دكتر Cutler سرپرست پروژه فوق، ظاهرا در تحقيقات ديگري هم دست اندر كار بوده كه به Tuskegee study معروف شد و در آن، بين سالهاي 1932 تا 1972، حدود 400 بيمار سياه پوست آمريكايي كه مبتلا به سيفيليس بودند، بدون اطلاع خودشان ، از درمان محروم ماندند تا گروه محققين سير طبيعي بيماري را تماشا كنند!! Tuskegee study به عنوان بدنام ترين تحقيق در تاريخ امريكا شناخته شده است.و براي آن تحقيق هم ، Clinton رئيس جمهور امريكا ،مجبور به عذر خواهي شده بود
Susan M. Reverby
گفتني است تحقيقات خانم Susan Reverby سال گذشته به مقامات امريكايي تسليم شده و اكنون منجر به عذر خواهي آنان شده است.
Tuskeegee study
منابع
بیش از 600 سال است که محققین می دانند که از تپه مورچه ها بخار اسیدی متصاعد می شود. در سال 1671 محقق انگلیسی "جان ری" از وجود محتویات فعال خبر داد. برای اثبات این امر او تعداد زیادی مورچه مرده را جمع آوری و تقطیر کرد و اسیدی بدست آورد که بعد ها با عنوان "فرمیک اسید" شناخته شد. این نام از نام لاتین مورچه یعنی "فرمیکا" گرفته شده بود و نام IUPAC آن متانوئیک اسید است. فرمیک اسید در طبیعت علاوه بر مورچه در نیش بسیاری از حشرات مانند زنبور و همچنین گیاه گزنه نیز یافت می شود و به عنوان ماده شیمیایی دفاعی مورد استفاده قرار می گیرد. وقتی مورچه تحریک می شود این اسید از غده ی سمی به نیشش منتقل می شود و از آنجا به بیرون پرتاب می شود(فاصله پرتاب نیش در بعضی گونه ها به 1 متر می رسد!) و از آنجایی که PH فرمیک اسید ~2-3 می باشد مهاجمین معمولا یا فرار می کنند ویا می میرند. واکنش بدن در مقابل این زهر متفاوت است و معمولا یکی از سه حالت زیر اتفاق می افتد: ·
واکنش عادی مانند درد ، ورم و قرمزی اطراف محل نیش
واکنش زیاد اطراف محل نیش ، به عنوان مثال زانوی یک شخص نیش می خورد و تمام پای او علایم قرمزی و ورم را دارد.
جدی ترین واکنش به نیش حشرات ، واکنش آلرژیک به آن است
علایم واکنش آلرژیک بصورت زیر است :
سختی در نفس کشیدن
کهیر های قرمز و خارش و پخش شدن اطراف محل نیش
ورم صورت ، گلو و بافت دهان
خرخر گلو و سختی در بلعیدن
بی قراری و نگرانی
تندی تپش قلب
سرگیجه یا افت شدید فشار
منبع:www.chm.bris.ac.uk
پروتئين هاي حيواني و گياهي ارزش غذايي تقريبا يكساني براي بدن ما دارند اما در انتخاب منبع پروتئين ،مهم آن است كه همراه با اين پروتئين چه چيز وارد بدن انسان مي شود.
مثلا اگر يك استيك با حدود 170 گرم گوشت قرمز مصرف كنيم چيزي حدود 38 گرم پروتئين دريافت مي كنيم اما همراه با اين 44 گرم نيز چربي دريافت خواهيم كرد كه 16 گرم آن چربي اشباع شده است و اين ميزان حدودسه چهارم كل ميزان مجاز چربي اشباع شده روزانه است اما اگر همين ميزان ماهي آزاد بخوريم حدود 34 گرم پروتئين بدست مي آوريم .همراه 18 گرم چربي كه فقط 4 گرم آن چربي اشباع شده است.
يك فنجان عدس پخته شده 18 گرم پروتئين و كمتر از 1 گرم چربي دارد.
بنابراين هر چند ارزش پروتئيني غذاهاي مختلف ممكن است يكسان باشد ولي نكته مهم در انتخاب آنها مواد غير پروتئيني است كه همراه آن به بدن وارد مي شود. سبزيجات مثل لوبيا ، آجيل و غلات سبوس دار . انتخابهاي بسيار خوبي هستند كه علاوه بر پروتئين مقادير زيادي فيبر غذايي ، ويتامين و مواد معدني هم به ما مي دهند.
بهترين منبع پروتئين هاي حيواني : ماهي و گوشت پرندگان است.
علاقه مندان به گوشت قرمز بهتر است فقط هرازگاهي آن را مصرف كنند و در آن صورت هم تكه هاي نه چندان ضخيم و با چربي كمتر را انتخاب نمايد.
منبع: hsph.harvard.edu
محققين شركت Isoforensics با همكاري دانشگاه يوتا(utah) نشان داده اند كه مي توان از آب بعنوان نشانگري (tracer) جهت مشخص كردن عادات مسافرتي افراد استفاده نمود!
بخاطر تغييرات جغرافيايي ، ايزوترپ هاي اكسيژن و هيدروژن موجود در آب مناطق مختلف متفاوت بوده و در نتيجه پروتئين هاي موي افراد شواهدي از اين تغييرات را نشان مي دهند بنابراين مي توان از موي شخص بعنوان علامتي از جاهايي كه مسافرت كرده است استفاده نمود. اين مطالعه نشان داده است با اندازه گيري نسبت ايزوترپ هاي آب به راحتي مي توان مكان جغرافيايي مربوط به آب( آب شير) ، آب بطري ، آبجو و سودا را مشخص نمود.
در صورت عموميت يافتن اين تكنولوژي ممكن است از آن توسط دولت ها، سرويس هاي جاسوسي و اطلاعاتي ،نيروهاي مسلح و يا حتي پزشكي قانوني و مسائلي مانند جنايات جنگي و مطالعات انسان شناسي استفاده شاياني شود.
منبع :www.medgadget.com
چندي پيش به دنبال اظهارات وزير محترم بهداشت در مورد وجود نيترات بيش از حد استاندارد در آب آشاميدني تهران و ساير مناطق كشور و خطرات ناشي از آن ، سلسله وقايعي اتفاق افتاد كه براي ما ايرانيان در سالهاي اخير بسيار آشنا است.
تائيد و تكذيب هاي متوالي و مكرر از طرف وزارت بهداشت از سويي و وزارتخانه ها و ارگانهاي ديگر مانند وزارت نيرو و از سوي ديگر ، راه افتادن جنگ هاي لفظي عمدتا سياسي (و نه علمي و كارشناسي) در روزنامه ها و جريانات سياسي كشور ، كشيدن بحث به مجلس و ساير نهادهاي مرتبط با قانونگذاري و نهايتا عزيمت اصل و فرع موضوع در محاق فراموشي!
اما فارغ از ملاحظات فوق الذكر ببينيم كه نيترات چيست ، چگونه آب را آلوده مي كند و خطرات ناشي از آن چيست؟
نيترات چيست؟
نيترات تركيبي است كه بطور طبيعي از تركيب ازن و اكسيژن ايجاد مي گردد. نيترات توسط گياهان و حيوانات به مقادير زياد ساخته مي شود. نيترات همچنين در دود سيگار و آلودگي هاي ناشي از وسايل نقليه و آلودگي هاي صنعتي رها مي شود.
اگرچه نيتروژن براي همه موجودات زنده ضروري است ولي مقادير بالاي نيترات در آب آشاميدني مي تواند براي سلامتي مضر باشد ، خصوصا در نوزادان و زنان باردار.
نيترات چگونه و كجا به آب آشاميدني راه پيدا مي كند؟
نيترات بطور طبيعي در آب هاي سطحي و زيرزميني (در مقاديري كه اختلال بهداشتي ايجاد نمي كند) يافت مي شود.
مقادير بالاي نيترات در آب چاه ممكن است در اثر حفر نادرست چاه ، محل چاه ، استفاده بيش از حد از كودهاي شيميايي و يا امحاء نادرست زباله هاي انساني و حيواني ايجاد گردد.
منابعي كه ممكن است نيترات از آنها به چاه ها راه يابند عبارتند از:
كودها ، سيستم هاي septic ، پسماندهاي صنعتي ، پسماندهاي صنايع غذايي و دامداريها چاه ها بويژه پس از جاري شدن سيل به اين آلوده كننده ها حساس ترند مخصوصا اگر كم عمق باشند و يا بمدت طولاني در سيلاب غوطه ور باشند.
چطور مي توانيم بفهميم كه آيا نيترات در آب آشاميدني ما وجود دارد؟
با مراجعه به آزمايشگاههايي كه قابليت انجام آزمايش بر روي آب آشاميدني را دارند مي توان ميزان نيترات آب را تعيين نمود.
نيترات بصورت NO3 (نيترات) يا NO3-N(نيترات-نيتروژن) اندازه گيري مي شود مقادير NO3-N>10 Mg/Lيا NO3>45 Mg/L خطرناك محسوب مي شود.( PPM~ Mg/L)
اثرات نيترات بر روي سلامتي
اثرات كوتاه مدت:نيترات دربدن تبديل به نيتريت شده ،نيتريت درخون سبب اکسیداسیون آهن در هموگلوبین و تبديل هموگلوبين خون به مت هموگلوبين Met Hb مي شود (خصوصا در نوزادان). قابليت اكسيژن رساني به بافت ها در مت هموگلوبين به نسبت هموگلوبين طبيعي پايين بوده در نتيجه خون رساني به همه بافتها از جمله بافت هاي حياتي مانند مغز كاهش مي يابد كه اين امر ميتواند منجر به آسيب مغزي و حتي مرگ گردد. از طرفي كاهش اكسيژن رساني به پوست سبب رنگ آبي پوست خصوصا در اطراف چشم ها و دهان شده، سندرم بچه آبي رنگ (Blue baby Syndrome) ايجاد مي كند.
مت هموگلوبينمي (افزايش مت هموگلوبين خون) بيشتر از همه در نوزادان كمتر از 6 ماه ايجاد مي شود چون در نوزادان اسيدهاي معده مانند بزرگسالان قوي نيست و اين امر منجر به افزايش باكتريهايي در معده مي شود كه مي توانند نيترات را به نيتريت تبديل كنند.
خانم هاي حامله ،بزرگسالان با كاهش اسيديتی معده و افراد دچار نقص آنزيمي (آنزيم تبديل كننده Met Hb به Hb) همگي در معرض ابتلا هستند. در زنان باردار احتمال سقط و برخي نواقص هنگام تولد افزايش مي يابد.
لازم به تذكر است كه گرچه نيترات در شير ترشح مي شود ولي ميزان آن بقدري نيست كه باعث ايجاد Blue baby Syndrome در شيرخوار گردد.
*اثرات طولاني مدت:
· ديورز (افزايش ميزان ادرار)
· خونريزي و رسوب مواد شبيه نشاسته در طحال
· مشكلات معدي در اثرتوليد نيتروزآمين
· احتمال افزايش برخي سرطانها (نشان داده شده است كه نيتروزآمين ها مي توانند در حيوانات سرطان ايجاد كنند ولي در انسان اين امر اثبات نشده است)
چگونه مي توان نيترات را از آب آشاميدني زدود؟
نيترات را مي توان توسط روشهايي مانند تعويض يون ، تقطيرو يا اسمز معكوس با موفقيت از آب آشاميدني زدود.
جوشاندن يا گرم كردن آب ، فيلترهاي مكانيكي و يا ضدعفوني كننده هاي شيميايي (مانند كلر) نيترات را از بين نمي برند.
منابع:www.cdc.gov